Eko szambo, szambo ekologiczne, oczyszczalnie tunelowe
Primeko Technologie Ekologiczne

oczyszczalnie tunelowe primeko

Prawidłowo dobrane i dobrze wykonane oczyszczalnie są tanie i proste w obsłudze, a czas ich funkcjonowania może wynosić kilkadziesiąt lat. Obsługa takiego zbiornika przy standardowym użytkowaniu ogranicza się jedynie do wywożenia osadów raz na rok. Zarówno zbiornik, jak i inne elementy wchodzące w skład oczyszczalni wykonane są z polietylenu o doskonałej twardości i odporności chemicznej, a niska waga osadników ułatwia ich transport i montaż. Zbiorniki umieszczane w gruncie nie wymagają izolacji cieplnej. Ich funkcjonowanie jest możliwe w rożnych warunkach klimatycznych.

Należy pamiętać o tym, że oczyszczalnia jest inwestycją długofalową, mającą przynieść korzyść i ekonomiczną w dłuższym okresie czasu, dla porównania koszt budowy tradycyjnego szamba jest wprawdzie niższy niż koszt montażu oczyszczalni, ale eksploatacja szamba jest znacznie wyższa niż eksploatacja oczyszczalni przydomowej. W związku z tym musi minąć pewien okres, po którym inwestycja się zwróci. Biorąc jednak pod uwagę dużą ilość zalet własnej oczyszczalni, inwestycja ta w pełni się opłaca.
Jednym z najważniejszych parametrów jaki musimy ustalić przed zakupem i montażem oczyszczalni jest jej pojemność. Pojemność osadnika należy dobrać tak, aby gwarantował przetrzymanie ścieków, przez minimum trzy doby. Pojemność oblicza się, mnożąc liczbę użytkowników, przez 150 litrów (średnie, dobowe zużycie wody na jedną osobę). Pojemność osadnika dla czteroosobowej rodziny obliczymy w następujący sposób: 4 (osoby) x 150 (litrów) x 3 (doby) = 1800 litrów. Uzyskaną wartość można powiększyć o pewien zapas pojemności, lecz nie zaleca się stosowania osadników gnilnych o zbyt dużej pojemności w odniesieniu do planowanej liczby użytkowników. Za mały osadnik gnilny uniemożliwi prawidłowe podczyszczenie ścieków, a zbyt duży, spowolni działanie bakterii beztlenowych, żyjących w osadniku.

Sposób działania oczyszczalni ekologicznej tunelowej.

W pierwszym etapie oczyszczania ze ścieków usuwane są substancje nierozpuszczone w wodzie. Etap ten nazywany jest często podczyszczeniem ścieków. W osadniku gnilnym dochodzi do oddzielenia substancji lekkich takich jak oleje i tłuszcze (flotacja) tworzących tzw. kożuch od substancji cięższych opadających na dno zbiornika (sedymentacja) i tworzących tam osad. Zatrzymane w osadniku gnilnym zanieczyszczenia organiczne rozkładane są wstępnie na drodze procesów fermentacji beztlenowej.

Prawidłowo wykonany i eksploatowany osadnik pozwala na usunięcie do 65 % zawiesin i 40% zanieczyszczeń organicznych. Ścieki wstępnie podczyszczone przepływają przez filtr do dalszego oczyszczania w tunelu rozsączającym. Jest to drugi etap oczyszczania, zwanym również tlenowym doczyszczeniem ścieków. Jego celem jest usunięcie ze ścieków pozostałych rozpuszczonych w wodzie substancji organicznych. Na tym etapie wykorzystywany jest naturalny proces tlenowy, polegający na biochemicznym rozkładzie zanieczyszczeń. Do tego celu stosowane są głownie bakterie, dla których zawartość ścieków stanowi pokarm.
graf tunele


graf tunele


graf tunele Aby proces oczyszczania był skuteczny, musi trwać co najmniej trzy dni – stąd do prawidłowego funkcjonowania Małej Oczyszczalni Ścieków wymagana jest właściwa objętość zbiornika gnilnego. Przy doborze pojemności osadnika gnilnego należy przede wszystkim uwzględnić liczbę osób zamieszkujących gospodarstwo domowe, do którego przyłączana jest oczyszczalnia.

Objętość zbiornika stanowią:
- Ścieki przepływające przez osadnik (należy uwzględnić 3 dobowy okres przetrzymania), objętość gromadzącego się na dnie osadu, objętość kożucha tworzącego się na powierzchni.
- Ścieki odprowadzone z prawidłowo dobranego i właściwie eksploatowanego osadnika powinny być klarowne i kierowane
poprzez tunel rozsączający do gruntu – jest to najprostsze, najczęściej stosowane i bezpieczne pod względem sanitarnym. Nie wymaga zasilania energią elektryczną, ale potrzebuje określonej powierzchni i dobrze przepuszczalnego gruntu.

Tunel rozsączający.

System oczyszczalni ścieków z tunelem rozsączającym jest prosty w budowie, nadaje się do samodzielnego montażu i nie jest kłopotliwy w eksploatacji. Istotę tunelu rozsączającego stanowi układ podziemnego rozsączenia wprowadzającego wstępnie oczyszczone ścieki do gleby – w celu ich dalszego oczyszczania biologicznego. Tunele umożliwiają infiltrację ścieków w gruncie na dużej powierzchni oraz ich oczyszczanie przez bakterie występujące w glebie. Zostają one oczyszczone dzięki sorpcji biologicznej, czyli zatrzymaniu składników chemicznych przy udziale drobnoustrojów glebowych i systemów korzeniowych roślin.

 

maj2013050


tunele wymiary

Parametry techniczne tuneli
Waga: 11 kg/szt.
Podłączenia: fi 110; 160; 200; 315 mm
Dopuszczalne obciążenie na tunel do 7,5 t krótkotrwale; do 3,5 t długotrwale
Minimalne przykrycie gruntem przy braku obciążenia ruchem samochodowym.: 0,25 m
Minimalne przykrycie gruntem przy obciążeniu ruchem samochodowym.: 0,50 m
Maksymalna głębokość instalacji: 2,5 m
Materiał: PP polipropylen

 

Konstrukcja tuneli rozsączających jest lekka i wytrzymała, została zaprojektowana tak aby ścieki mogły rozsączać się w 3 kierunkach. Objętość magazynująca jednego tunelu 300 l zastępuje ok 800 kg żwiru lub 36 m rury drenarskiej. Tunel wytrzymuje 3,5 t/m2 długotrwałego obciążenia, co umożliwia na posadowienie go pod obszarami przeznaczonymi dla ruchu samochodów osobowych.
1 tunel= 38 m rur drenarskich = 3 osoby.

Wentylacja

W osadnikach zachodzą procesy fermentacyjne, których efektem są gazy o szczególnie nieprzyjemnych właściwościach zapachowych. Należą do nich między innymi dwutlenek węgla, siarkowodór, metan. Gazy te muszą być odprowadzone z
osadnika. Najskuteczniejszym sposobem odprowadzania gazów jest wyprowadzenie komina wentylacyjnego na poziomie kanalizacji sanitarnej ponad dach budynku ( powyżej kalenicy). Bardzo ważne jest, aby nie zmniejszać średnicy odprowadzenia wentylacji gdyż może to być powodem brzydkich zapachów na skutek zaburzenia naturalnego ciągu wentylacyjnego od nawiewek na zewnątrz poprzez zbiornik, aż do wylotu ponad dach. Dopuszczalne jest zastosowanie wywiewek tunelu rozsączającego o śr. 50 mm. W przypadku gdy nie ma wykonanego odpowietrzenia domowych urządzeń sanitarnych należy wyprowadzić instalację wentylacyjną ponad dach, prowadząc ją po ścianie budynku (min. 80cm powyżej krawędzi najwyższego okna).

Konserwacja oczyszczalni

Wszystkie elementy instalacji muszą pracować prawidłowo, aby w wymaganym stopniu oczyszczać ścieki. Należy więc dołożyć wszelkich starań, by oczyszczalnia była właściwie eksploatowana przez jej użytkowników. Wiąże się to również z odpowiednim konserwowaniem poszczególnych części oczyszczalni. Należy pamiętać, aby opróżnianie osadnika gnilnego odbywało się po tzw. pełnym stanie. Oznacza to, że w trakcie opróżniania zbiornika należy uzupełnić go czystą wodą, gdyż zbiornik zawsze powinien być pełny. Umożliwia to dokładne wypłukanie jego wnętrza oraz eliminuje ryzyko zgniecenia pustego zbiornika wskutek parcia gruntu.

 

Częstotliwość i zakres czynności konserwacji ekologicznej oczyszczalni.

 

Urządzenia 

Czynności 

Częstotliwość raz na … 

1 miesiąc 

6 miesięcy 

2 lata 

Osadnik gnilny 

Wypróżnianie osadnika gnilnego

   

Płukanie filtra z puzzolaną

 

 

Tunel

Weryfikacja i czyszczenie studzienki rozdzielczej

 

 

WC

Stosowanie biopreparatu

   

 

Do wyczyszczonego zbiornika należy dodać podwójną dawkę biopreparatu. Pomoże to w szybkim odbudowaniu się środowiska bakterii i umożliwi natychmiastowe działanie oczyszczalni.

UWAGA! Zabrania się wchodzenia do zbiornika i nachylania się nad nim w niewielkiej odległości. Powstające przy procesach gnilnych gazy (metanol, dwutlenek węgla), mogą stanowić zagrożenie.

Biopreparat

Naturalne procesy powstania odpowiedniej jakościowo i ilościowo flory bakteryjnej mogą być długotrwałe, dlatego też bardzo ważne jest wprowadzenie na początku funkcjonowania oczyszczalni aktywatora biologicznego. Biopreparaty są substancjami zawierającymi zasuszone kolonie bakterii. Ich zastosowanie przyspiesza mineralizację osadu i wpływa na zmniejszenie jego objętości. Biopreparaty występują w postaci proszku, płynu lub tabletek.

Badanie przepuszczalności gruntu

W celu sprawdzenia przepuszczalności gruntu należy wykonać Test Perkoalacyjny.
Warunki przeprowadzenia testu:
Do głębokości projektowanego rozsączenia wykonujemy wykop bez naruszania naturalnej struktury gruntu. Na dnie wykopanego wykopu wykonujemy dołekktórego wymiary to 30 cm x 30 cm i głębokości około 15 cm. Wlewamy do niego 10 l
wody. Odczekujemy 5 minut po wsiąknięciu w glebę. Następnie wlewamy do otworu 12,5 l wody. Mierzymy czas wsiąkania wody w glebę oraz notujemy tak uzyskane wyniki.

 

Klasa Przepuszczalności

Czas wsiąkania całej objętości wody

Czas wsiąkania 10 mm wody

Rodzaj gruntu

A (bardzo dobrze przepuszczalne)

Mniej niż 2 minuty

Mniej niż 12 sek.

żwiry, pospółki, rumosz, spękane skały

B (dobrze przepuszczalne)

Od 2-18 minut

Do 12 – 1,5 minuty

piasek gruby i średni

C (średnio przepuszczalne)

Od 18 – 180 minut

Od 1,5 do 13 minut

piasek drobny, less

D (słabo przepuszczalne)

Od 180 – 780 minut

Od 13 – 60 minut

piasek gliniasty i pylasty

E (nieprzepuszczalne)

Powyżej 780 minut

Powyżej 60 minut

gliny piaszczyste, gliny, iły

 

 
Zapytanie ofertowe

PrimekoTechnologie Ekologiczne

telBIURO:
ul. Malwowa 3
62-200 Gniezno
tel. 602 37 88 00
e-mail: biuro@primeko.pl

ODDZIAŁ POZNAŃ:
tel. 531 80 88 60
e-mail: pawel@primeko.pl

gwarancja

Partnerzy

 

vhtech

FANN

stat4u